Eşcinsellik ve Kutsal Kitap Öğretisi

5.1 Kutsal Kitap'ın Onayladığı Önderlik ve Önderlerin Nitelikleri

Tevrat'ta ve İncil'de halkına çobanlık[1] eden, onlarla ilgilenen Rab'dir. Tevrat'ta kâhinler ve Levililer tapınak hizmetlerini; İncil'de İhtiyarlar[2] ve görevliler[3] kilise hizmetlerini yürütürken kutsal Rab'bi örnek almaları gerekti. Hem Tevrat tapınak kâhinliği ve hizmetleri hem de İncil kilise önderliği ve kilise hizmetleri Rab'bin kutsallığına aykırı tutumda bulunmaz. Çünkü Rab hem Tevrat hem de İncil'de tutarlı biçimde "Kutsal olun, çünkü ben kutsalım" demiştir (Tevrat, Lev. 11:44,45, 19:2; İncil, 1. Pet. 1:13-21).

İncil'de Kilise önderlerine yazılan mektuplarda sağlam öğreti kavramı vardır. Bu kavram Yasa'yı özüne uygun biçimde kullanmayanlar için; kutsallıktan yoksunlar ile kutsala karşı saygısız olanlar, anne ya da babasını öldürenler, katiller, fuhuş yapanlar, oğlancılar, köle tüccarları, yalancılar, yalan yere ant içenler için kullanılmıştır (İncil, 1. Ti. 1:9,10). Bu tür kişiler kendi istekleri doğrultusunda yaşamlarını sürdürmek için günahlarını onaylayacak, Rab'bin kutsallığına ve karakterine aykırı öğretişler verecek öğretmeler ve önderler ararlar (İncil, 2. Ti. 4:3).

Hizmet edecek önderlerin nitelikleri Kutsal Kitap'ta tanımlanmıştır: Ayıplanacak yönü olmayan, tek karılı, davranışlarında ölçülü, sağduyulu, saygın, konuksever, öğretmeye yetenekli, şarap düşkünü olmayan, zorba olmayan, uysal, kavgadan uzak, para sevgisi olmayan, evini iyi yönetebilen, topluluğun dışında olanlarca da iyi bir insan olarak tanınan bir kişi olmalıdır (İncil, 1. Ti. 1:1-7). Devam eden ayetlerde görevlilerden aynı nitelikli karakter ve tutumlar beklenir. Yalnız görevlilerde öğretme yeteneği aranmaz (1. Ti. 1:8-13).

Eğer önderler bu karakter özelliklerine ve niteliklerine sahip değillerse canlarından sorumlu oldukları sürüyü nasıl güdecekler, nasıl bakacaklar, nasıl koruyacaklardır (İncil, İbr.13:17; Elç. 20:28)?

Kutsal Kitap ölçütlerine göre önderlik niteliklerini taşımayanların Rab'be ve kiliseye karşı sorumluluklarını yerine getiremeyecekleri açıktır.

[1] Eski Ortadoğuda ve Eski Antlaşma'da krallar için kullanılan yaygın bir mecazdır (Mez.23, 78:70-72). Kutsal Kitap'da Rab'bin ve İncil'de İsa Mesih'in halkının çobanı olarak tanımlandığı görülür (Yar.48:15; Yşa.40:11; Yu.10:11,14; 1. Pet.5:4).

[2] Yahudi geleneğinde yerel topluluğu yönetenlereihtiyar denirdi. Gerekçe'de yerel topluluğu yöneten, gözeten anlamında gözetmen (episkopos) kullanıl­mıştır. İhtiyar ve gözetmen Yeni Antlaşma'da eş anlamlı olarak kullanılmıştır. (Açıklamalı Kutsal Kitap. Yeni Yaşam Yayınları: İstanbul, 2010. s.1785)

[3] İncil'de görevli, Grekçe diyakon sözcüğünün karşılığı olan hizmet eden anlamında kullanılmıştır. (a.g.e., s.1785)